الان که فکر میکنم میبینم من نمیتونم به اونایی که دوستشون دارم بگم که دوست دارم

 حتی به مامان بابام

حتی به دوستام

 اخه چرا؟ چرا تو فرهنگ ما مرتب تکرار کردن این جمله یه کار زشت و تبو  و چیپه و همیشه این پسرای لاشی و دخترای ناجور توی فیلما که همیشه هم نقششون منفیه   میگن به هم؟

حتی وقتی فکر میکنم میبینم که  به اقای عینکی هم نتونستم بگم

هر چند که اون میدونست و شاید اصلا نباید بهش هم میگفتم اما من از این که این توانایی رو ندارم ناراحتم

اخرشم هم فقط یکبار توی چت با کلی  ژانگولر بازی گفتم

 یادمه یه شبی بود که داشتیم چت میکردیم

بهش گفتم  تو با من کاری کردی که دیگه عاشق هیشکی نمیشم

واقعا هم همین بود

یه جورایی تو بعضی برهه های زمانی الانم هنوز همینجوریه... البته نه به اون شدت ولی خوب

امروز داشتم به زهرا میگفتم که من اگر نوه دارم بشم الکترون یادم نمیره

ممکنه دیگه دوستش نداشته باشم اما یادم نمیره

مطمئنم ....

مگه میشه ادم عشق زندگیشو فراموش کنه ؟ محاله ....

 

/ 0 نظر / 4 بازدید